تکنیک های تیتر زنی-16

یکی از تکنیک های رایج مورد استفاده در رسانه ها،عنوان گذاری و لیبل زدن و نامگذاری برای دیگران است و یکی از دلایل لیبل زدن،نامگذاری و عنوان سازی،نگارش تیترهای جذاب یا تایتل سازی است.

رسانه ها برای آنکه از تشریح و تبیین مطول و توصیف های تفصیلی، تفسیری و اضافی برای یک گروه،یک مکان،یک اندیشه،یک نگرش،یک فرد،یک گروه،یک تیم،یک حزب،یک مرام،یک ائدولوژی،یک هجمه فرهنگی خودداری کنند،اقدام به نامگذاری و عنوان سازی می کنند تا یک مرام یا نگرش یا اقدام و کنش را بیان کنند.

هدف از نام گذاری تداعی آسان و یادآوری مستقیم نام انتخاب شده(دال)برای مدلول آن است.

مثلا برای توصیف یک روزنامه با رویکرد سیاسی و انتقادی، از مفهوم «توپخانه» در تیتر استفاده شده،چون نزدیک میدان امام خمینی یا توپخانه تهران است.

برای توصیف بانک مرکزی از مفهوم عینی«میرداماد»استفاده می کنند چون که در خیابان میرداماد تهران واقع شده است.

نکته ای که باید به آن توجه کرد، اینکه حتما قرار نیست که مفاهیم به کارگرفته شده،یادآورحس منفی یا مثبت باشد،بلکه خیلی وقت ها،مفهوم یا عنوان انتخاب شده،تداعی کننده حالتی خنثی بوده و یا حتی برگرفته از مرام نامه یا عنوانی است که خود مرجع یا ضمیر(مثلا در مورد احزاب) مورد نظر در مورد خودش انتخاب کرده است.مثل کارگزاران،موتلفه ودهها مثال دیگر که در تیتر زیر نمونه هائی از آن بیان شده است:

کارگزاران در انتخابات حضور دارند

دلواپسان به روحانی نامه نوشتند

خفاش شب اعدام شد

پسر حاشیه ساز در شبکه های اجتماعی...

دگرباشان ....

دگر اندیشان ...

محافظه کاران

اعتکاف کنندگان ...

موتلفه

جبهه پایداری

استفاده از این تکنیک، ریشه در تاریخ دارد.در تاریخ ما شاهد عنوان هایی نظیر سرخ جامگان،سیاه جامگان،باطنیون و امثال آنهاهستیم که به نوعی این عناوین، جزو برند یا نام و نشان آنها محسوب می شد.

برچسبها: تیتر نویسی, روزنامه نگاری اقتصادی, ایلچی

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم اسفند ۱۳۹۵ساعت 18:21 توسط محسن ایلچی |